Osmanlı Türkçesinde yaklaşık .000 kelime bulunmaktadır. Bu sayı, Ötüken Osmanlı Türkçesi Sözlüğü'nde yer alan ve Eski Anadolu Türkçesinden Cumhuriyetin ilk yıllarına kadar uzanan yaklaşık bin yıllık süreçte Arap asıllı Türk harfleri ile yazılmış.000'den fazla madde başı ve madde içi kelimeleri içermektedir
Osmanlıca ve Türkçe arasındaki temel farklar şunlardır: Osmanlıca, Türkçe'nin cümle kalıplarıyla oluşturulmuş, Türkçe seslendirilmiş ve Arap harfleriyle yazılmış bir dildir. Türkçe, günümüz alfabesiyle yazılan ve konuşulan dildir. Osmanlıca, Arapça ve Farsça kelimeler ve dil kuralları içerirken, Türkçe bu dillerden etkilenmiş ancak kendi milli özelliklerini korumuştur. Dolayısıyla, Osmanlıca Türkçeden ayrı bir dil olarak değil, tarihsel bir dönem olarak kabul edilir.
Osmanlı Türkçesi alfabesi 34 harften oluşmaktadır.
Osmanlı alfabesi 35 harften oluşur. Bu harfler şunlardır: a, b, c, ç, d, e, f, g, ğ, h, ı, i, j, k, l, m, n, o, ö, r, s, ş, t, u, ü, v, y, z; ığ, ŋ ve ℵ (yalnızca Türkçeye özgü harfler). Ayrıca, Osmanlı alfabesinde Arapçada olmayan ve Farsçadan alınan پ (pe), چ (çe) ve ژ (je) harfleri de bulunmaktadır.
Osmanlı Türkçesi örnek metinleri arasında şunlar bulunmaktadır: 1. "Ziya Gökalp - Ala Geyik". 2. "Çanakkale'den Bir Türk Askerinin Mektubu". 3. "Mehmet Akif Ersoy - Çanakkale Şehitlerine". 4. "Evliya Çelebi Seyahatnamesi". Bu eser, seyahatname ve derleme niteliği taşıyan bir metindir. 5. 16. ve 20. yüzyıl arası yazılmış divan, mesnevi, cönk ve manzum eserler.
Osmanlı Türkçesi, Türkçe temelli bir dil olup Arapça ve Farsça etkisi altındadır. Arapça: Osmanlıca, Arapça gramer kurallarına sahip değildir, ancak Arapça kelimeler içerir. Farsça: Farsça kelimeler, özellikle edebi ve resmi yazışmalarda sıklıkla kullanılmıştır. Bu nedenle, Osmanlı Türkçesi, bu dillerle benzerlik gösterir; ancak tam anlamıyla bu dillerin bir karışımı olarak değerlendirilmez.
Osmanlı döneminde üç çeşit Türkçe bulunmaktaydı: 1. Eski Osmanlıca (Eski Anadolu Türkçesi). 2. Klasik Osmanlıca. 3. Yeni Osmanlıca. Ayrıca, Osmanlı döneminde halkın çoğu tarafından konuşulan Türkçe dışında, şiir dilinde kullanılan Farsça ve Arabistan, Kuzey Afrika gibi bölgelerde konuşulan Arapça da yaygın olarak kullanılmaktaydı.
Osmanlı Türkçesi imlâ kurallarından bazıları şunlardır: Sesli harflerin imlası: Türkçe kelimelerde uzun sesli harf ve uzun hece olmaz. Sessiz harflerin yazılışı: Kalın ve ince sessiz harfler farklı harflerle yazılır. Eklerin yazılışı: Ekler genellikle bitişik yazılır. Kelime sonundaki "a"lar: Kelime sonundaki hecelerdeki "a"lar bazen elif (ا) veya ha-i resmiye (ه) ile yazılır. İlk hecede "e" harfi: Kelime başındaki "e" sesini karşılamak için mutlaka elif harfi (ا) kullanılır. Yazım klişeleri: Bazı kelimelerde "u" sesi ye (ى) harfi ile yazılır. Osmanlıca imlâ kuralları, 15. yüzyılın sonlarından itibaren klişeleşmiş bir yapı kazanmıştır.
Blog
Quote ne demek?
Osmanlı Türkçesinde kaç tane kelime var?
PVC kapı ve pencere isimleri nelerdir?
Piskoposun üstü kim?
Pro olmak ne demek?
Prosedür örnekleri nelerdir?
Ortaokuldaki ingilizce nasıl söylenir?
Pek Çok TDK'ya göre nasıl yazılır?
Pirinç yıkamak neye işarettir?
Prof. Dr. nasıl yazılır örnek?